- Nowy
Odbiór w sklepie: Warszawa, Okęcie - 0 zł
Dostawa: Kurier DPD - 21 zł
Dostawa: Kurier InPost - 21 zł
Dostawa Bezpośrednia - Tylko na terenie Warszawy - 25 zł
Transport roślin o wysokości powyżej 125 cm - 99 zł
Odbiór w sklepie: Warszawa, Okęcie - 0 zł
Dostawa: Kurier DPD - 21 zł
Dostawa: Kurier InPost - 21 zł
Dostawa Bezpośrednia - Tylko na terenie Warszawy - 25 zł
Transport roślin o wysokości powyżej 125 cm - 99 zł
Wilczomlecz gwiaździsty (Euphorbia stellata) ma bulwiasty kaudeks, z którego promieniście rozchodzą się spłaszczone, zielone pędy. Ich faliste, ząbkowane krawędzie podkreślają nieregularny kształt rośliny. Ten niewielki sukulent rośnie powoli i wymaga dużej ilości światła, dlatego warto ustawić go na południowym lub zachodnim parapecie. Oferowany egzemplarz rośnie w doniczce o średnicy 10,5 cm.
Euphorbia stellata to niewielki sukulent z rodziny wilczomleczowatych. Pochodzi z suchych, kamienistych terenów Prowincji Przylądkowych w Republice Południowej Afryki. Jej charakterystyczną częścią jest gruby kaudeks – bulwiaste zgrubienie, które magazynuje wodę i w naturze pozostaje ukryte pod ziemią. Z kaudeksu wyrastają spłaszczone, zielone pędy o falistych brzegach, rozchodzące się na boki na kształt gwiazdy. Roślina tworzy drobne, zielonożółte kwiatostany, a po zapyleniu niewielkie owoce zawierające nasiona.
Wilczomlecz gwiaździsty potrzebuje dużo światła, dlatego odpowiedni będzie parapet południowego lub zachodniego okna. Po przeniesieniu z ciemniejszego miejsca bezpośrednie słońce należy wprowadzać stopniowo, aby nie poparzyć pędów.
W okresie wzrostu roślina dobrze czuje się w ciepłym pomieszczeniu o typowej temperaturze pokojowej. Zimą nie powinna być narażona na mróz ani zimne podmuchy powietrza.
Między kolejnymi podlewaniami ziemia powinna wyraźnie przeschnąć. Zimą wodę podaje się bardzo oszczędnie, ponieważ jej nadmiar może doprowadzić do gnicia korzeni i kaudeksu.
Wiosną i latem roślinę można zasilać słabą dawką nawozu przeznaczonego do kaktusów i sukulentów. W chłodniejszych miesiącach dokarmianie należy przerwać.
Roślinę przesadza się zazwyczaj co dwa lata albo po mocnym przerośnięciu bryły korzeniowej. Doniczka musi zapewniać korzeniom odpowiednią ilość miejsca i sprawne odprowadzanie nadmiaru wody.
Podłoże powinno być luźne i przepuszczalne, aby po podlaniu szybko pozbywało się nadmiaru wilgoci. Można wykorzystać ziemię do sukulentów uzupełnioną pumeksem, lawą wulkaniczną albo grubym żwirem.
Gatunek rozmnaża się przez wysiew nasion lub ukorzenianie fragmentów pędów. Charakterystyczny kaudeks rozwija się przede wszystkim u roślin otrzymanych z nasion.
Charakterystyczne zgrubienie u podstawy rośliny to kaudeks, w którym przechowywany jest zapas wody. Na naturalnych stanowiskach pozostaje schowany pod ziemią, ale w uprawie często jest częściowo odsłaniany.
Suche i uszkodzone fragmenty pędów warto na bieżąco usuwać. Zabieg należy wykonywać w rękawicach, ponieważ biały sok wypływający z rośliny działa drażniąco.
Gatunek został opisany przez Carla Ludwiga Willdenowa w 1799 roku.