Odbiór w sklepie: Warszawa, Okęcie - 0 zł
Dostawa: Kurier DPD - 21 zł
Dostawa: Kurier InPost - 21 zł
Dostawa Bezpośrednia - Tylko na terenie Warszawy - 25 zł
Transport roślin o wysokości powyżej 125 cm - 99 zł
Adenia perrieri to nietypowa roślina z Madagaskaru, która z czasem rozwija charakterystyczny kaudeks, czyli zgrubiałą strukturę magazynującą wodę. Nad doniczką pojawiają się cienkie pędy z zielonymi, mocno powcinanymi liśćmi o gwiazdkowatym zarysie i jasnych, nieregularnych przebarwieniach na blaszkach. Roślina dobrze odnajduje się w jasnym miejscu z rozproszonym światłem, a jej budowa sprawia, że lepiej znosi krótkie przesuszenie niż zbyt mokre podłoże. Zimą może przechodzić okres spoczynku i zrzucić liście — to naturalny etap w jej cyklu wzrostu, który podkreśla jej sezonowy, zmienny charakter.
Adenia perrieri to pnący sukulent z rodziny męczennicowatych, który naturalnie występuje wyłącznie na Madagaskarze. Jej najbardziej charakterystyczną częścią jest zdrewniały kaudeks — zgrubiała część rośliny, w której magazynuje wodę i składniki odżywcze na czas suszy. Z kaudeksu wyrastają cienkie, zielone pędy, które w naturze mogą osiągać od 2 do 3 metrów długości. Liście są głęboko powcinane, gwiazdowate i mogą różnić się kształtem w zależności od warunków, w jakich rośnie roślina. Zimą Adenia perrieri przechodzi okres spoczynku i może wtedy całkowicie zrzucić liście.
Adenia perrieri potrzebuje bardzo jasnego miejsca z dużą ilością rozproszonego światła. Starsze, dobrze przyzwyczajone egzemplarze mogą tolerować także trochę bezpośredniego słońca.
To roślina ciepłolubna. Najlepiej rośnie w temperaturze pokojowej, powyżej 18°C. Zimą nie powinna stać w chłodzie — spadki poniżej 15°C mogą jej zaszkodzić.
W czasie wzrostu podlewamy ją dopiero wtedy, gdy podłoże całkowicie przeschnie. Zimą, gdy roślina zrzuci liście i przechodzi w spoczynek, podlewanie trzeba mocno ograniczyć.
W okresie aktywnego wzrostu można zasilać ją raz w miesiącu bardzo rozcieńczonym nawozem do kaktusów i sukulentów. Najlepiej wybierać nawóz z małą ilością azotu.
Przesadzamy ją rzadko, najlepiej wiosną i tylko wtedy, gdy korzenie wyraźnie wypełnią doniczkę. Donica powinna być stabilna, raczej płytka i dobrze dopasowana do rośliny.
Potrzebuje bardzo przepuszczalnej, mineralnej mieszanki. Dobrze sprawdzi się podłoże z dużą ilością pumeksu, lawy, żwiru lub antuki oraz niewielkim dodatkiem ziemi kompostowej.
Najczęściej rozmnaża się ją z nasion. Sadzonki pędowe ukorzeniają się trudno i zwykle nie tworzą tak ładnego, symetrycznego kaudeksu.
Jesienne żółknięcie i opadanie liści jest naturalne. To znak, że roślina wchodzi w okres spoczynku. Nie należy wtedy zwiększać podlewania, bo nadmiar wody może doprowadzić do gnicia kaudeksu.
Młode pędy mają pnący pokrój, dlatego warto zapewnić roślinie stabilną podporę, drabinkę lub palik. Dzięki temu pędy mogą swobodnie się owijać.
pstre, koronkowe plamy na liściach tej rośliny to ewolucyjna forma mimikry mająca chronić ją przed roślinożercami? Imitują one uszkodzenia wywołane przez szkodniki, przez co owady omijają roślinę w poszukiwaniu bezpiecznego miejsca do złożenia jaj.
Adenia perrieri to nietypowa roślina z Madagaskaru, która z czasem rozwija charakterystyczny kaudeks, czyli zgrubiałą strukturę magazynującą wodę. Nad doniczką pojawiają się cienkie pędy z zielonymi, mocno powcinanymi liśćmi o gwiazdkowatym zarysie i jasnych, nieregularnych przebarwieniach na blaszkach. Roślina dobrze odnajduje się w jasnym miejscu z rozproszonym światłem, a jej budowa sprawia, że lepiej znosi krótkie przesuszenie niż zbyt mokre podłoże. Zimą może przechodzić okres spoczynku i zrzucić liście — to naturalny etap w jej cyklu wzrostu, który podkreśla jej sezonowy, zmienny charakter.
